کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن؛ راهنمای نوجوانان برای تبدیل آرزو به برنامه و اقدام

داشتن آرزو آسان است؛ تقریباً همه ما چیزهایی داریم که دوست داریم در آینده به آن‌ها برسیم. اما وقتی قرار است یک خواسته مبهم را به هدفی واقعی تبدیل کنیم، سؤال‌های بیشتری پیش می‌آید: دقیقاً چه می‌خواهم؟ از کجا باید شروع کنم؟ اگر وسط راه انگیزه‌ام کم شد چه؟ اگر شکست خوردم یا دیگران هدفم را جدی نگرفتند چه کار کنم؟ کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن اثر بورلی کی باچل برای پاسخ دادن به همین سؤال‌ها نوشته شده است. #توسعه فردی و موفقیت

نسخه اصلی این کتاب با عنوان What Do You Really Want? How to Set a Goal and Go for It! A Guide for Teens منتشر شده و مخاطب اصلی آن نوجوانان هستند. کتاب تلاش می‌کند هدف گذاری برای نوجوانان را از یک مفهوم کلی و انگیزشی به مجموعه‌ای از اقدام‌های مشخص تبدیل کند؛ از شناخت خواسته واقعی و نوشتن هدف گرفته تا تعیین اولویت، زمان‌بندی، عبور از موانع و پیدا کردن افرادی که می‌توانند در مسیر کمک کنند. Goodreads

یکی از نقاط قوت اثر این است که فقط نمی‌گوید «به رؤیاهایت ایمان داشته باش». سؤال مهم‌تر آن این است: بعد از اینکه فهمیدی چه می‌خواهی، امروز چه کاری می‌توانی برای نزدیک شدن به آن انجام دهی؟

کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن

اولین مرحله در کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن انتخاب یک هدف بزرگ و هیجان‌انگیز نیست؛ ابتدا باید بفهمیم واقعاً چه چیزی می‌خواهیم.

این سؤال برای نوجوانان اهمیت زیادی دارد، زیرا در این دوره انتخاب‌های مختلفی پیش روی آن‌ها قرار می‌گیرد. مدرسه، خانواده، دوستان و شبکه‌های اجتماعی نیز هرکدام می‌توانند تصویر متفاوتی از «موفقیت» ارائه دهند.

ممکن است نوجوان تصور کند باید در رشته‌ای خاص موفق شود چون اطرافیان آن را ارزشمند می‌دانند، در حالی که علاقه واقعی او جای دیگری است.

یا شاید هدفی را فقط به دلیل مقایسه با دوستان انتخاب کند.

بورلی کی باچل خواننده را تشویق می‌کند قبل از برنامه‌ریزی، درباره علایق، ارزش‌ها، توانایی‌ها و خواسته‌های خودش فکر کند. هدفی که برای خود فرد معنا داشته باشد معمولاً دلیل محکم‌تری برای ادامه دادن ایجاد می‌کند.

تفاوت آرزو با هدف چیست؟

«می‌خواهم موفق شوم» یک آرزوست، اما هنوز هدف مشخصی نیست.

موفقیت دقیقاً یعنی چه؟

در چه زمینه‌ای؟

تا چه زمانی؟

اولین قدم چیست؟

یکی از مفاهیم کاربردی کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن تبدیل کردن خواسته‌های کلی به هدف‌هایی است که بتوان برای آن‌ها برنامه ساخت.

برای مثال:

«می‌خواهم زبانم بهتر شود» هنوز بسیار کلی است.

اما:

«تا پایان تابستان می‌خواهم بتوانم یک کتاب ساده انگلیسی را با کمک کمتر بخوانم»

جهت روشن‌تری دارد.

وقتی هدف مشخص‌تر می‌شود، انتخاب قدم‌های بعدی نیز آسان‌تر خواهد شد.

چرا نوشتن هدف اهمیت دارد؟

یکی از توصیه‌های مهم کتاب، نوشتن اهداف است.

فکری که فقط در ذهن باقی می‌ماند ممکن است به‌راحتی میان کارهای روزانه فراموش شود. وقتی هدف نوشته می‌شود، شکل مشخص‌تری پیدا می‌کند و می‌توان بارها به آن برگشت.

نوشتن همچنین کمک می‌کند متوجه شویم آیا هدف واقعاً روشن است یا فقط تصور مبهمی از چیزی داریم که می‌خواهیم.

بعد از نوشتن هدف می‌توان پرسید:

برای رسیدن به آن چه مراحلی وجود دارد؟

کدام مرحله را همین هفته می‌توانم شروع کنم؟

چه چیزی ممکن است مانع من شود؟

چه کسی می‌تواند کمکم کند؟

این پرسش‌ها هدف را از یک جمله انگیزشی به برنامه‌ای قابل اجرا نزدیک می‌کنند.

هدف بزرگ را به قدم‌های کوچک تقسیم کنیم

یک هدف بزرگ در نگاه اول ممکن است ترسناک باشد.

اگر نوجوان بخواهد برای مسابقه‌ای آماده شود، مهارتی تازه یاد بگیرد یا نتیجه تحصیلی خود را تغییر دهد، فکر کردن به کل مسیر می‌تواند فشار زیادی ایجاد کند.

در کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن تقسیم هدف به قدم‌های کوچک‌تر اهمیت زیادی دارد.

نسخه اصلی کتاب حتی از ایده‌ای شبیه «نردبان هدف» استفاده می‌کند؛ یعنی هدف اصلی در بالای مسیر قرار دارد و هر پله یک اقدام کوچک‌تر برای رسیدن به آن است.

مثلاً اگر هدف نوشتن یک داستان باشد، پله‌ها می‌توانند چنین باشند:

• پیدا کردن ایده اصلی
• نوشتن شخصیت‌ها
• طراحی خط داستانی
• نوشتن بخش اول
• ادامه دادن در زمان مشخص
• بازخوانی و اصلاح

وقتی فقط روی پله بعدی تمرکز کنیم، مسیر قابل مدیریت‌تر می‌شود.

زمان‌بندی؛ هدفی که تاریخ ندارد ممکن است همیشه عقب بیفتد

یکی از مشکلات رایج هدف‌ها این است که هیچ زمان مشخصی برای انجام آن‌ها تعیین نمی‌شود.

«یک روز این کار را شروع می‌کنم.»

«بعداً بیشتر مطالعه می‌کنم.»

«وقتی وقت داشته باشم ورزش می‌کنم.»

اما «بعداً» زمان مشخصی نیست.

برنامه ریزی برای هدف زمانی مؤثرتر می‌شود که اقدامات به زمان‌های واقعی در تقویم یا برنامه روزانه متصل شوند.

اگر نوجوان تصمیم دارد هفته‌ای سه بار تمرین کند، مشخص کردن روزها و ساعت تقریبی احتمال اجرای برنامه را بیشتر می‌کند.

البته زمان‌بندی نباید آن‌قدر خشک باشد که با یک تغییر کوچک کل برنامه کنار گذاشته شود. انعطاف بخشی از برنامه‌ریزی است.

اگر وسط راه انگیزه کم شد چه؟

شروع بسیاری از هدف‌ها هیجان‌انگیز است.

روز اول دفتر جدید می‌خریم، برنامه می‌نویسیم و احساس می‌کنیم این بار همه چیز متفاوت خواهد بود. اما چند هفته بعد، شور اولیه ممکن است کمتر شود.

اینجاست که پشتکار اهمیت پیدا می‌کند.

ادامه دادن همیشه به معنی داشتن انگیزه زیاد نیست. گاهی فرد فقط قدم بعدی را انجام می‌دهد چون می‌داند با هدفش مرتبط است.

یکی از راه‌های مفید، کوچک کردن اقدام در روزهای سخت است.

اگر برنامه معمول مطالعه یک ساعت است و امروز انرژی کافی وجود ندارد، شاید بیست دقیقه مطالعه بهتر از کنار گذاشتن کامل مسیر باشد.

مهم این است که افت موقت انگیزه به معنی شکست نهایی تلقی نشود.

موانع بخشی از مسیر هستند

حتی بهترین برنامه نیز ممکن است دقیقاً همان‌طور که انتظار داریم پیش نرود.

ممکن است وقت کافی نداشته باشیم، نتیجه یک امتحان مطابق انتظار نباشد، کسی همکاری نکند یا متوجه شویم برنامه اولیه واقع‌بینانه نبوده است.

کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن به نوجوان یاد می‌دهد وجود مانع لزوماً به این معنا نیست که هدف اشتباه بوده است.

گاهی لازم است روش تغییر کند.

می‌توان پرسید:

چه چیزی جواب نداد؟

کدام بخش در کنترل من است؟

آیا باید زمان بیشتری در نظر بگیرم؟

آیا لازم است کمک بگیرم؟

آیا باید هدف را به مرحله‌های کوچک‌تری تقسیم کنم؟

این نوع نگاه می‌تواند شکست را از یک حکم نهایی به اطلاعاتی برای اصلاح مسیر تبدیل کند.

کمک گرفتن بخشی از موفقیت است

هدف‌گذاری گاهی به شکلی معرفی می‌شود که انگار فرد باید کاملاً به تنهایی همه چیز را انجام دهد.

اما در واقعیت، بسیاری از اهداف با حمایت دیگران آسان‌تر می‌شوند.

معلم، والد، دوست، مربی یا فردی باتجربه می‌تواند اطلاعات، بازخورد یا حمایت لازم را ارائه کند.

بورلی کی باچل در کتاب به اهمیت ساختن یک سیستم حمایتی نیز توجه دارد.

کمک گرفتن به معنی ناتوان بودن نیست.

گاهی یکی از هوشمندانه‌ترین قدم‌ها این است که بدانیم برای کدام بخش مسیر بهتر است از فرد دیگری سؤال کنیم.

گفتگوی درونی و هدف‌ها

نوع حرف زدن فرد با خودش نیز می‌تواند روی ادامه مسیر اثر بگذارد.

جمله‌هایی مانند:

«من همیشه شکست می‌خورم.»

«اصلاً استعدادش را ندارم.»

«همه از من جلوترند.»

ممکن است باعث شوند یک مشکل موقت به نتیجه‌گیری بزرگی درباره توانایی فرد تبدیل شود.

در مقابل، گفتگوی درونی مثبت قرار نیست به معنی تکرار جمله‌های غیرواقعی باشد.

به جای «من حتماً بهترین می‌شوم» می‌توان گفت:

«هنوز در این کار خوب نیستم، اما می‌توانم تمرین کنم.»

این جمله هم واقعیت فعلی را می‌پذیرد و هم امکان پیشرفت را باز می‌گذارد.

هدف دیگران را زندگی نکنیم

در نوجوانی مقایسه بسیار آسان است.

یکی از دوستان در ورزش موفق است، دیگری نمرات بالایی دارد و فرد دیگری از همین حالا درباره آینده شغلی خودش مطمئن به نظر می‌رسد.

اما مسیر همه قرار نیست یکسان باشد.

کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن از خواننده می‌خواهد ابتدا خواسته خودش را بشناسد.

ممکن است هدف فرد با چیزی که دوستانش دنبال می‌کنند متفاوت باشد. این تفاوت به خودی خود مشکل نیست.

هدف خوب الزاماً هدفی نیست که دیگران را تحت تأثیر قرار دهد؛ هدفی است که برای خود فرد معنا داشته باشد و بتوان برای آن قدم‌های واقعی برداشت.

جشن گرفتن پیشرفت‌های کوچک

اگر فقط نتیجه نهایی را موفقیت بدانیم، ممکن است ماه‌ها تلاش کنیم بدون اینکه احساس کنیم پیشرفتی داشته‌ایم.

به همین دلیل توجه به مرحله‌های کوچک اهمیت دارد.

تمام کردن یک بخش، حفظ برنامه برای چند هفته یا عبور از مانعی که قبلاً دشوار بود نیز می‌تواند نشانه پیشرفت باشد.

این به معنی راضی شدن به نتیجه کم نیست.

دیدن پیشرفت کمک می‌کند فرد متوجه شود تلاشش در حال ایجاد تغییر است و انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر پیدا کند.

از کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن چه می‌آموزیم؟

• چگونه بفهمیم واقعاً چه چیزی برایمان اهمیت دارد.
• چه تفاوتی میان آرزو و هدف قابل اجرا وجود دارد.
• چرا نوشتن اهداف می‌تواند به روشن‌تر شدن مسیر کمک کند.
• چگونه هدف‌های بزرگ را به قدم‌های کوچک‌تر تقسیم کنیم.
• چرا تعیین زمان و اولویت برای اجرای برنامه اهمیت دارد.
• چگونه با موانع و تغییر برنامه روبه‌رو شویم.
• چرا کاهش انگیزه به معنی پایان هدف نیست.
• چگونه از کمک و حمایت دیگران استفاده کنیم.
• چرا گفتگوی درونی روی ادامه دادن مسیر اثر دارد.
• چگونه پیشرفت‌های کوچک را در مسیر هدف ببینیم.

درباره بورلی کی باچل

بورلی کی باچل (Beverly K. Bachel) نویسنده و فعال حوزه ارتباطات و برنامه‌ریزی برای دستیابی به اهداف است. او در آثارش تلاش می‌کند هدف‌گذاری را به زبانی ساده و قابل اجرا توضیح دهد.

What Do You Really Want? How to Set a Goal and Go for It! A Guide for Teens شناخته‌شده‌ترین اثر او در زمینه هدف‌گذاری نوجوانان است.

ساختار کتاب از تمرین‌ها، نمونه‌ها، پیشنهادهای عملی و تجربه‌های مرتبط با نوجوانان استفاده می‌کند تا موضوع هدف فقط در سطح نظری باقی نماند.

کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن مناسب چه کسانی است؟

این کتاب بیش از همه برای نوجوانان و جوانانی مناسب است که:

• هدف‌های زیادی دارند اما نمی‌دانند از کجا شروع کنند.
• هنوز در حال شناخت علایق و خواسته‌های خود هستند.
• برنامه‌هایشان را با انرژی شروع می‌کنند اما در ادامه مشکل دارند.
• می‌خواهند مهارت هدف گذاری و برنامه ریزی را یاد بگیرند.
• برای اهداف تحصیلی یا شخصی خود به ساختار بیشتری نیاز دارند.
• از شکست یا موانع زود ناامید می‌شوند.
• می‌خواهند یاد بگیرند هدف‌های بزرگ را به قدم‌های کوچک‌تر تبدیل کنند.

والدین، معلمان و مربیان نوجوان نیز می‌توانند از ایده‌های کتاب برای گفت‌وگو درباره آینده، هدف و برنامه‌ریزی استفاده کنند.

تفاوت اهدافت را بشناس و دنبال کن با اثر مرکب چیست؟

هر دو کتاب بر اقدام و استمرار تأکید دارند، اما نقطه شروعشان متفاوت است.

کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن ابتدا به این سؤال می‌پردازد که «واقعاً چه می‌خواهم؟» و سپس خواننده را در مسیر مشخص کردن هدف، تقسیم آن به مراحل کوچک و برنامه‌ریزی همراهی می‌کند.

«اثر مرکب» دارن هاردی بیشتر روی تأثیر تکرار انتخاب‌ها و عادت‌های کوچک در طول زمان تمرکز دارد.

بنابراین می‌توان این دو کتاب را مکمل دانست: یکی برای شناخت مقصد و طراحی مسیر، و دیگری برای فهم اهمیت ادامه دادن رفتارهای کوچک در طول مسیر.

سوالات متداول درباره کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن

موضوع اصلی کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن چیست؟

موضوع کتاب شناخت خواسته‌های واقعی، تعیین هدف، برنامه‌ریزی، تقسیم هدف به قدم‌های کوچک و ادامه دادن مسیر با وجود موانع است.

آیا کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن برای نوجوانان نوشته شده است؟

بله. نسخه اصلی صراحتاً به‌عنوان راهنمای هدف‌گذاری برای نوجوانان منتشر شده و مثال‌ها و تمرین‌های آن نیز با همین مخاطب طراحی شده‌اند.

آیا کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن فقط درباره اهداف تحصیلی است؟

خیر. روش‌های هدف‌گذاری کتاب را می‌توان برای اهداف تحصیلی، مهارتی، شخصی و بسیاری از برنامه‌های دیگر استفاده کرد.

آیا فقط نوشتن هدف باعث رسیدن به آن می‌شود؟

خیر. نوشتن هدف می‌تواند به روشن شدن آن کمک کند، اما رسیدن به هدف به برنامه، اقدام، اصلاح مسیر و استمرار نیاز دارد.

عنوان اصلی کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن چیست؟

عنوان اصلی اثر What Do You Really Want? How to Set a Goal and Go for It! A Guide for Teens نوشته Beverly K. Bachel است.

در مجموع، کتاب اهدافت را بشناس و دنبال کن بیشتر از اینکه به نوجوان بگوید «بزرگ فکر کن»، کمک می‌کند بفهمد بعد از بزرگ فکر کردن چه باید کرد. شناخت خواسته واقعی، نوشتن هدف، ساختن قدم‌های کوچک، تعیین زمان و ادامه دادن در برابر موانع، مهارت‌هایی هستند که می‌توانند نه فقط برای یک هدف، بلکه برای بسیاری از تصمیم‌های آینده کاربرد داشته باشند.